تبلیغات فراموش نکنید : پیشگیری بهتر از درمان است
پرتقال به سبب داشتن مواد معدنی مانند کلسیم و فسفر، برای کودکان اشتهاآور بوده و باعث رشد و نمو آنان می شود و در فعالیت سوخت و ساز سلول های بدنشان موثر است. پرتقال سرشار از ویتامین C است. املاح آن از رقیق شدن خون جلوگیری میکند. برای آرامش اعصاب و تقویت ذهن موثر است. همچنین ضد افسردگی و رنج روحی میباشد. مصرف پرتقال از خستگی فکری و جسمی جلوگیری میکند و باعث تقویت حافظه میگردد.
زردآلو بهترین خوراک اعصاب است. توصیه میشود کسانی که اهل مطالعه و تفکر هستند از این میوه استفاده کنند. این میوه بیشتر از سایر میوهها حاوی ویتامین A است و همین امر باعث تقویت بینایی چشم ها میشود. طول عمر سلولها را زیاد کرده و توانایی فعالیت را افزایش میدهد؛ در نتیجه موجب افزایش طول عمر میگردد.
زردآلو برای ورزشکاران، اشخاص کمخون، افراد خسته و کسانی که از شدت کار فرسوده شدهاند، زنان باردار و کسانی که دورهی نقاهت را میگذرانند توصیه و تجویز میشود.
همچنین این میوه به علت دارا بودن گروه ویتامینهای B، برای درمان بیماریهای عصبی و روحی و روانی، خمودگی، بیخوابی و خستگی شدید، گیجی و فراموشی مفید است.
زردآلو آرام بخش اعصاب و نشاط انگیز است. زردآلو اعصاب را تقویت میکند و برای کسانی که کار فکری انجام میدهند توصیه میگردد.
خرما یکی از میوههایی است که مقدار فسفر و کلسیم آن به مقدار فسفر و کلسیمی است که به طور طبیعی در بدن ما وجود دارد. فسفر خرما سلولهای عصبی را سرزنده نگه میدارد، و این مادهی حیاتی، درمان موثری برای تمام کمبودهای بدن و تقویت کنندهی اعمال فکری و مغز میباشد.
شاهتوت خستگی فکری را بر طرف میکند و برای بچهها و دانشآموزان و دانشجویان در دوران امتحان مفید است. در ضمن کمبود املاح معدنی و ویتامینهای A و C با مصرف آن جبران میگردد.
موز یک میوهی مغذی است که طبیعت آن معتدل و ملین بوده، مقوی و چاق کننده است. موز، سرشار از پتاسیم است و نیز حاوی ویتامینهای A، C، B و 80 درصد قند و املاح معدنی مفید برای بدن است؛ خون ساز بوده و بدن را قوی میکند.
موز لاغری غیرطبیعی را از بین میبرد. موز دارای فلزاتی مانند آهن، فسفر ، منیزیم، پتاسیم، سدیم و روی میباشد. موز برای کسانی که کار فکری انجام میدهند (محصلها، دانشجویان و محققان) و نیز برای کسانی که کار بدنی انجام میدهند (ورزشکاران) بسیار مفید است.
كرفس گیاهی است علفی، به ارتفاع ۲۰ تا ۶۰ سانتی متر كه ساقه ای منشعب دارد . برگ های آن شفابخش و ضخیم و گلهای آن كوچك و به رنگ سفید یا سفید مایل به سبز است . قسمت مورد استفاده این سبزی قسمتهای مختلف آن به ویژه ریشه و برگ آن است .
اگرچه کرفس را میتوان در هر فصلی پیدا کرد اما بهترین طعم را در فصل تابستان دارد. رشد کرفس به اندازه ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر است و از برگهایی تشکیل شده است که بوسیله ساقه به هم متصل شده است و شکلی خرطومیپیدا میکند. کرفس گیاهی دو ساله است که متعلق به خانواده آمبلیفریا میباشد و گیاهانی مانند هویج، رازیانه، جعفری و شوید نیز به آن تعلق دارند.
اگرچه همه از ساقه کرفس استفاده میکنند اما برگ، ریشه و دانههای آن نیز میتوانند بعنوان غذا و همچنین درمانهای طبیعی استفاده گردند.
* فواید کرفس
کرفس حاوی ویتامین c و مواد دیگری است که سلامت را تقویت میکنند موادی مانند فالیدز(phalides)، که باعث کاهش کلسترول میشود و کومارینز(Coumarrins) که از ابتلا به سرطان جلوگیری میکند.

بسیاری از مناطق ایران از جمله در سیستان ، خوی و بند عباس می روید.
پزشكان میگویند: دانه كرفس ضد رماتیسم، آرام بخش، ضد عفونی كننده سیستم ادراری، افزاینده دفع اسید اوریك، كاهنده فشار خون، تا اندازهای ضد بیماری قارچی، ادرارآور، ضددرد، ضدالتهاب، دفع مسمومیت، ضد اسپاسم، ضد باكتری، قاعده آور، شیرافزا، ضد انقباض، ضد تشنج، مقوی معده و بادشكن است.
مدارك علمی نشان میدهد كه ممكن است دانه كرفس، از سرطان پیشگیری كمك كند. كرفس اثر تصفیه كننده خون، ضد رماتیسم و نقرس و ضد عفونی كننده دارد و به علاوه لاغر كننده است. چون دانه كرفس موجب سقط جنین میشود و به همین دلیل در آبستنی منع كاربرد دارد.
خوردن كرفس برای بیماران مبتلا به صرع مضر است زیرا حملات آنها را تحریك میكند. همچنین اشخاصی كه به ورم كلیه مبتلا هستند نباید آن را مصرف كنند.
|
|
پروتئین ها بخشی از ترکیبات مواد غذایی هستند که با مقدارهای مختلف در آنها موجودند. پروتئین های دارای منشاء حیوانی کیفیت خوبی دارند. با وجود این بعضی از مواد غذایی گیاهی «حبوبات، غلات، نان...) دارای مقادیر کمی پروتئین هستند که ارزش حیاتی آنها پایین تر از پروتئین های حیوانی است، اما به مقدار آنها جالب توجه هستند. در مورد منابع غنی از پروتئین بطور کامل توضیح می دهیم:
1-گوشت قرمزگوشت های گاو، گوسفند، اسب، صرف نظر از آنکه چه قسمتی از بدن حیوان باشد، دارای ویژگیهای تغذیه ای شبیه به هم هستند. مزّیت تغذیه ای گوشت به غنای پروتئینی آن بستگی دارد (15 تا 20% گوشت، پروتئین است). گوشت غنی از فسفر، آهن و ویتامین های گروه B (مخصوصاً B1 ) است. میزان چربی های آن بر حسب نوع حیوان و قسمت بدن به طور قابل توجهی متغیراست. به طور متوسط 170 کیلوکالری برای هر 100 گرم، انرژی تولید می کند. ارزش غذایی « گوشت قرمز برابر گوشت سفید» است. گوشت کاملاً پخته شده همان ارزش گوشت خام یا گوشتی را دارد که مختصراً پخته شده باشد. اما پختن کامل برای از بین بردن انگل ها (مخصوصاً تنیا ) لازم است.
ویژگیهای خاص بعضی از گوشت های قرمز
- گوشت گوسفند اغلب چرب است، حتی وقتی کم چربی ترین بخش های آنها مصرف گردد.
- گوشت گوساله غنی از نوکلئوپروتئین ها است و مصرف خیلی زیاد آن می تواند عمل عضلات را مختل کند.
- اسب دارای گوشت کم چربی است (2% چربی). برخلاف آنچه مدتهای مدید فکر می شد، نباید بصورت خام مصرف شود.
- گوشت ها ترجیحاً بهتر است بصورت کباب یا بریان شده مصرف گردند و از گوشتهای سرخ شده، روغن پرشده، آبگوشت و سس های چرب که دارای هضم مشکل هستند، خودداری شود.
- گوشتهای چرخ شده نباید مصرف گردند، مگر با رعایت احتیاط کافی و بصورت گوشت چرخ شده و یخ زده . اگر گوشت را در منزل، خودتان چرخ کرده و تا دو ساعت بعد، آن را مصرف کنید خیلی بهتر است و یا اینکه چرخ کردن گوشت توسط فروشنده در مقابل خودتان انجام شود و تا دو ساعت بعد مصرف گردد یا در دمای 19- درجه فریز شود.
- گوشتها را نباید بصورت خام مصرف کرد.
برای خریداری گوشت حتماً به تازگی و زمان تولید آن دقت کنید و برای نگهداری طولانی در دمای 18- درجه نگهداری شود.
نگهداری طولانی مدت و کیفیت بهداشتی پایین، ارزش غذایی پروتئین موجود در گوشت را کاهش می دهد.
2-فرآورده های امعاء و احشاء، ماکیان و گوشت شکار
الف) امعاء و احشاء: زبان و دل دارای ارزش تغذیه ای نزدیک به گوشت هستند.
- جگر از جالب ترین احشاء است. به همین جهت است که مصرف یک بار در هفته آن را برای ورزشکاران توصیه می کنیم (اما نباید بیش از یک بار در هفته مصرف گردد چون دارای نوکلئو پروتئین ها و کلسترول است). جگر یک منبع قابل توجه پروتئین( 20 تا 22 درصد)، آهن، عناصر کمیاب، فسفر، ویتامین های گروه B (B1, B2, B6, pp, B12) و ویتامینAاست. جگر بره دارای ارزش تغذیه ای معادل جگر گاو(غنی ترین جگر) است.
- امعاء و احشاء دیگر: پاچه، کله، سیرابی، و مغز از نظر بافت عضلانی فقیر، اما غنی از نظر نوکلئو پروتئین ها هستند و قابل مقایسه با ارزش تغذیه ای جگر نمی باشند. پس آنها را باید خیلی کم مصرف کرد. چون دارای چربی زیاد هستند، خصوصا در زمان پیش از مسابقات نباید مصرف شوند.
ب) ژامبون ها و سوسیس های خشکی که خیلی چرب نیستند، می توانند جایگاهی در تغذیه ورزشکاران داشته باشند، ولی سطح پروتئین آنها پایین است.
ج) ماکیان: گوشت ماکیان دارای ارزش تغذیه ای نزدیک به گوشت قرمز است، البته میزان چربی در گروهی از آنها مثل جوجه کبوتر و بوقلمون کم (6 تا 12 درصد) و در مرغ، غاز و اردک بالا (18 تا 32 درصد) می باشد. میزان اسیدهای چرب غیر اشباع آنها یکی از نکات مثبت است.
د) گوشت شکار کم چربی است: مانده آنها نباید مصرف گردد، به صورت بریان یک منبع عالی پروتئین است.
|
|